[The orthodontic diagnosis]. - Kramer, G J C; Kuitert, R B (Nederlands tijdschrift voor tandheelkunde, Vol. 132, No. 12, pp. 576-582, (2025), 2025)
Orthodontic diagnostics are based on medical history and clinical examination, and involve more than mere classification. Various diagnostic systems help structure the assessment of skeletal, dental, and functional abnormalities. In addition to traditional classifications such as Angle s, aesthetic and 3D aspects are becoming increasingly important. Technological developments, such as artificial intelligence and deep learning, enhance the reliability of measurements and classifications, although challenges with accuracy and transparency persist. While artificial intelligence can accelerate and enrich the diagnostic process, particularly for less experienced practitioners, it is no substitute for clinical assessment. Complex cases require human interpretation and interdisciplinary collaboration. Ultimately, treatment decisions depend on the interaction between patient and practitioner. Orthodontische diagnostiek is gebaseerd op anamnese en klinisch onderzoek. Het omvat meer dan classificatie alleen. Diverse diagnostische systemen structureren de beoordeling van skelettale, dentale en functionele afwijkingen. Naast traditionele classificaties zoals die van Angle, worden esthetische en driedimensionale aspecten steeds belangrijker. Technologische ontwikkelingen, zoals artifici le intelligentie en deep learning, verbeteren de betrouwbaarheid van metingen en classificaties, hoewel accuraatheid en transparantie nu nog tekortschieten. Artifici le intelligentie kan diagnostiek versnellen en verrijken, vooral bij minder ervaren behandelaars, maar vormt geen vervanging voor klinisch oordeel. Complexe casu stiek vereist menselijke interpretatie en interdisciplinaire samenwerking. Uiteindelijk blijft de besluitvorming rond behandeling afhankelijk van de interactie tussen pati nt en behandelaar.