Inflammatory indices, machine learning and artificial intelligence in tubal ectopic pregnancy management.

To assess the predictive value of hematologic and biochemical inflammatory indices for methotrexate (MTX) treatment outcomes in tubal ectopic pregnancy (TEP) and to develop machine learning (ML) models for individualized risk stratification. This retrospective cohort included 293 hemodynamically stable TEP patients who were treated with a single dose of MTX between January 2019 and December 2023. Demographic, clinical, ultrasonographic, and laboratory data were analyzed. Inflammatory indices-including neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), platelet-to-lymphocyte ratio, systemic immune-inflammation index, systemic inflammation response index (SIRI), aggregate index of systemic inflammation (AISI), and fibrinogen-to-albumin ratio (FAR)-were calculated. Outcomes were categorized as single-dose MTX success, requirement for additional MTX, or surgery. Predictive accuracy of five supervised ML algorithms was evaluated using receiver operating characteristic analysis. Single-dose MTX was successful in 65.5% of patients; 18.4% required an additional dose, and 16.0% underwent surgery. AISI had the highest predictive accuracy for surgery [area under the curve (AUC)=0.929], followed by SIRI (AUC=0.899) and FAR (AUC=0.847). NLR best predicted the need for additional MTX (AUC=0.675). Naïve Bayes achieved the highest performance for surgical prediction (accuracy=98.3%, AUC=0.998), while random forest and gradient boosting were most effective in predicting the need for additional MTX (accuracy=83.1%, AUC=0.884-0.896). Feature importance analyses consistently ranked AISI, SIRI, and FAR as top predictors. AISI, SIRI, and FAR are strong predictors of MTX failure and surgical intervention in TEP. Combining these biomarkers with ML models markedly improves predictive performance and supports a personalized approach to TEP management. Multicenter prospective validation is needed before clinical application. Tubal ektopik gebelikte (TEG) metotreksat (MTX) tedavi sonuçlarını öngörmede hematolojik ve biyokimyasal enflamatuvar indekslerin tahmin gücünü değerlendirmek ve bireyselleştirilmiş risk sınıflaması için makine öğrenmesi (MÖ) modelleri geliştirmektir. Bu retrospektif kohort çalışmaya Ocak 2019-Aralık 2023 tarihleri arasında tek doz MTX ile tedavi edilen 293 hemodinamik olarak stabil TEG hastası dahil edildi. Demografik, klinik, ultrasonografik ve laboratuvar verileri analiz edildi. Nötrofil-lenfosit oranı (NLR), trombosit-lenfosit oranı, sistemik immün-enflamasyon indeksi, sistemik enflamasyon yanıt indeksi (SIRI), toplu sistemik enflamasyon indeksi (AISI) ve fibrinojen/albümin oranı (FAR) gibi enflamatuvar indeksler hesaplandı. Tedavi sonuçları; tek doz MTX başarısı, ek doz MTX gereksinimi ve cerrahi müdahale olarak sınıflandırıldı. Tahmin doğruluğu, ROC analizi ve beş farklı denetimli MÖ algoritması ile değerlendirildi. Tek doz MTX tedavisi %65,5 oranında başarılı olurken; %18,4 hastada ek doz MTX gereksinimi oluştu, %16,0 hastaya ise cerrahi müdahale uygulandı. Cerrahi tahmininde en yüksek doğruluk AISI’ye ait olup eğrinin altındaki alan (AUC) değeri 0,929 olarak bulundu; bunu SIRI (AUC=0,899) ve FAR (AUC=0,847) izledi. Ek MTX ihtiyacını en iyi öngören indeks NLR oldu (AUC=0,675). Naïve Bayes algoritması, cerrahi öngörüsünde en yüksek başarıyı sağladı (doğruluk=%98,3; AUC=0,998); rastgele orman (random forest) ve gradyan artırma (gradient boosting) algoritmaları ise ek MTX ihtiyacını öngörmede en etkili modellerdi (doğruluk=%83,1; AUC=0,884-0,896). Özellik önem analizleri, AISI, SIRI ve FAR indekslerini tutarlı şekilde en güçlü öngörücüler olarak belirledi. AISI, SIRI ve FAR, TEG’de MTX tedavi başarısızlığını ve cerrahi müdahale gereksinimini öngörmede güçlü biyobelirteçlerdir. Bu biyobelirteçlerin MÖ modelleriyle entegrasyonu, tahmin performansını önemli ölçüde artırarak TEG yönetiminde kişiselleştirilmiş bir yaklaşımı destekler. Klinik uygulamaya geçmeden önce çok merkezli prospektif çalışmalarla doğrulama gereklidir.